Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yağmur kendisine kalacak bir yurtluk arıyor
Gözlerimse yağmura inat kuraklığın peşinde
Kilitler kapılara süs olmuş dönüyor açılmıyor
Bildiğim bütün anahtarlar bir kilidin düşünde
BELKİ DE O KİLİT SORGULARIN ARASINA SIKIŞAN ÖYKÜLERİN KAPILARINDA...
TEBRİKLER....
güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta