ANADOLU KADINI
Tahta kerpiç evde açtım gözlerimi ve tüm uzuvlarına dokunarak hissettiğim annemi anımsıyorum.
Sol mememin altında oluşan muhteşem bir acı duyuyorum.
Bir meleğin kanadıyla yükseldiğim gökyüzünden, bulutlardan parçalar kopararak iniyorum yeryüzüne.
Şiddetle çarpan rüzgarın yüzümde kurduğu hakimiyetle bir rüyaya dalıyorum sonra.
Rüyanın içinde bir rüya daha, Tanrı’nın rüyası.
O Tanrı’nın eteğinden kopardıklarımla giyiyorum gelinliğimi
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta