Ana karnında has bir oda dokuz kat sünger döşeli
Şu karanlık
Tünelden baş boyun iki büklüm olmadan çıkılmaz
Ne dert var ne tasa her şey sunulur göbek bağında
Göçe hazır olsan da
Berrak sulardan akciğerler vazgeçmeden çıkılmaz
Yolun sonunda alın yazısına yön arayan bir bebek
Doğum kanalında
Karanlık aşılmadan beklenen gün yüzüne çıkılmaz
Bilinir de perde arkası sırlardan haberdar olduğun
Kapatılır çenen
Suskun bir dille bildiklerin unutturulmadan çıkılmaz
O dem ki, perdeler kalkar ilk nefes alınır dünyadan
Anlarsın ki ilk günden
Başlamış ayrılık, koşmak için son nefesin peşinden
Kayıt Tarihi : 31.12.2025 12:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
31.12. 2025 / Denizli Mehmet kardeşimin annesinin ölümüne hitafen
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!