Kanıyor toprak damın sütonundan yağmur/
belli ki kanayacak/
belliki özlemiş son nefesiyle sayıklmakta/
Öfkesi de sevgi kokan diliyle konuşuyor içinde ki küçük parça canla
/ne yapsın şimdi kocamış aşk /
siren sesiyle uyanırım/
bütün olukları yırtılmış her yanı ölüm akıyor gecenin/
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta