akşam çökünce sızlıyor yüreğim dalıp gıdıyorum oylece uzaklara bir buğday basağı görüyorum sallanıyor oylece pencereden dağları izliyorum yalnızlık ah işte bu yalnızlık bır balığın suya olan aşkıydı oysa sana hasretım duvarlar konuşmuyor işte neylersin gelmiyor bir türlü o beklenen gün ruhumun ızdırabını dinliyorum şimdi bir hicaz kopuyor yürekde derinden oysaki seni bir ana yüreğiyle sevmiştim öyle masun öyle saf öyle gaypten...
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta