pencereden dışarı bakıyorum karşımda dağlar birde yağan kar her düşn tanede hasretin çarpıyor yüreğime umudum boynunu büküyor radyoda hüzünlü bir şarkı kalbim sende kaldı kır gitsin diyor çaresiz ağlıyorum kırılmış bir yürek ve geç kalınmış bir aşk yaralayan sözler geliyor aklıma hedefi tam bulan kelimeler sokağa terk edilmiş bir aşk bu annesini kaybetmiş bir çocuk hüznünde yalnız yarınsız sensiz ve kimsesiz sürgüne giden her akşamın sabahında seni özleyen kalbimin sancısıyla acıyorum gözlerimi hayata yeniden hüzüne merhaba günaydın aşk acısı gönül sancısı ızdırabın başlangıcı ve göz yaşı...
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta