Ana Kucağı
Duydun mu bir ananın çırpınışlarını çölün ortasında,
Boyun eğmişliğin, güç yetmezliğin çaresizliği karşısında.
Nasılda koşturup duruyor, sıcak kumlar arasında,
Yılanların çıyanların,ıssızlığın kıyısında,
Bir yudum su bulabilmek uğruna yavrusuna.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta