Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
ANA... İnsan sevgisinin en derin köklendiği kavram.
Sesini, kokusunu, bakışını, kınalı ellerini özlemek
yıllar sonra... O doyulmaz kokusunu özlemek yıllar önce
ruhumuza sinen, bizi biz yapan şefkatin, sevginin
sıcaklığını duymak.. Ana .. ana... ana..
Ne kadar muhtacım şimdi sana.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta