tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
ANA... İnsan sevgisinin en derin köklendiği kavram.
Sesini, kokusunu, bakışını, kınalı ellerini özlemek
yıllar sonra... O doyulmaz kokusunu özlemek yıllar önce
ruhumuza sinen, bizi biz yapan şefkatin, sevginin
sıcaklığını duymak.. Ana .. ana... ana..
Ne kadar muhtacım şimdi sana.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta