Aramak güzeldi ucu kıvrık defter sayfalarında.
Sonra kara kazanlar kuruldu ben vardım içinde.
Yalnızlık mıh gibi sol yanımda göğsümün üstünde.
Çivilendi siyah çizgilere yazmaya, çizmeye inandı.
Bulamaz olduk, tutacak öpebilecek mahsunca el.
Yalanla, iftirayla duramayan aşk gitti, binlerce el.
Bilecektin kıymetini, değerini şimdi diyenin kalmadı.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta