Bir ara nefes almayı unuttuğumuz anlar-
Ne çok koştuk elimize hiçbir şey geçmeden.
Yaşasın diye toprağımızda, ağlaya ağlaya suladığımız saygıyı-
Bir anlık öfkeyle söküp attık kökünden.
Yerine mayınlar gömdük.
Kimse bir daha geçmeye cesaret edemedi önünden.
Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Devamını Oku
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.
Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta