Aşka yol veren sözler döküldü dudaklarının pembeliğinden…
Yüzünde akşamdan kalma bir tutuksuz sevgi…
Karşımda öylece bana bakıyordu
Sessizce akan zamanda donuk ve mat…
Baktığım ben miydim…
Yoksa senin arka yüzün mü?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta