Ammar Bin Yasir Şiiri - Afşin Dualı

"​İslam’ın ilk şehitleri olan Sümeyye ve Yasir’in nurlu evladı, Mekke’nin kızgın kumlarında işkence görürken bile kalbi 'Allah' diye atan, Efendimizin 'Ammar imanla doludur' dediği o sadakat abidesi."
​
"Mekke’nin kavurucu güneşi altında bir aile...
Yasir’in evi, İslam’ın ilk kurbanlarını veriyordu toprağa.
Annesi Sümeyye, babası Yasir şehadete yürürken,
Ammar’ın bağrına kızgın taşlar konulurken.
Efendimiz geçerken yanlarından, müjdeyi verdi:
'Sabredin ey Yasir ailesi! Müjdeler olsun, yeriniz cennettir!'"
​
İslam’ın ilk nurlarından bir candır Ammar,
Yüreğinde sönmez, ilahi bir kor var.
Anası ilk şehit, babası şanlı pir,
Onun imanı ne zincir bilir ne esir.
Kızgın kumlarda teni yansa da her gün,
Rabbine vuslatı bekledi o gün.
Gözlerinde yaş, gönlünde hep vuslat,
Onunla yazıldı en büyük hakikat.
​
Ey Ammar bin Yasir! Sadakatin dağı,
Cennet bahçesinin en nadide bağı.
"İmanla doludur" dedi sana o Nebi,
Sensin bu çilenin en şanlı sahibi.
Ya Ammar! Ya İbn-i Şehideyn!
Sana selam olsun, ey nurlu bey!
​
Mescid-i Nebevi’de taş taşıyan el,
Hakk yolunda esen en mübarek yel.
Sıffîn ovasında bitti bu dünya,
Gerçek oldu gördüğü o nurlu rüya.
Doksan yıllık ömür, hep aynı kararda,
Adı anılır her an, her kutlu diyarda.
Şehitlerin izi, müminlerin hızı,
Seninle parlıyor İslam’ın yıldızı.
​
Zulme boyun eğmedi, Hakk'ı haykırdı!
Küfrün karanlığını imanıyla yardı!
Yasir ailesinin sönmeyen feri,
İslam tarihinin en sadık eri!
​
İmanla dolu bir yürek, cennetle müjdelenen bir aile...
Ammar bin Yasir...
Radıyallahu anh...