Kadınlarımız ayrı alem;
Hepsi Gülben, hepsi Hülya.
Çocuk doğurduk diye,
“Ana” olduk sanıyorlar güya.
Her geçen yeni gün,
Daha kötüye gidiyor nesil.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Çok harika anlatmışsınız. Yüreğinize sağlık. Yalnız ben ümit ediyorum. Hala Musa lar, Muhammed ler doğuran analar var. Hatta biliyorumda diyeilirim. Pekçoğu ile karşılaştım çünkü. Onlarla tanışmak şerefine eriştim. Yarınlar çok güzel olacak inşaAllah!!!
Başım gözüm üstüne
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta