Kadınlarımız ayrı alem;
Hepsi Gülben, hepsi Hülya.
Çocuk doğurduk diye,
“Ana” olduk sanıyorlar güya.
Her geçen yeni gün,
Daha kötüye gidiyor nesil.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Çok harika anlatmışsınız. Yüreğinize sağlık. Yalnız ben ümit ediyorum. Hala Musa lar, Muhammed ler doğuran analar var. Hatta biliyorumda diyeilirim. Pekçoğu ile karşılaştım çünkü. Onlarla tanışmak şerefine eriştim. Yarınlar çok güzel olacak inşaAllah!!!
Başım gözüm üstüne
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta