Öfkelen sende volkanlar misali behey deli gönül!
Amigdala der ki; ya savaş ya da derinlere gömül!
Ateşler içinde yanan yüreğimde parlak yıldırımlar,
Elbet bu kadar keskin sirkenin küpüne zararı var.
Adrenalin ağır mesaisinde tüm hızıyla bedenimde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta