Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize sağlık ... +Ant.+10 puan
cidden çok doğru tebitler...
'neden ruh hastalarını seçeriz başımıza'
Sağlıklı olmayan toplumlar ., ancak kendilerinden örnekler taşıyan birilerini kendilerine yakın görüp., seçimlerini de ondan yana yaparlar...
İlber Ortaylı'nın bu konuda 'tarih bugünleri ; Kasımpaşalı bir şizofrenin ....., ' diye başlayan güzel bir değerlendirmesi var...
Kutluyorum çalışmanızı...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta