Hüzün başladı kasımın on altısında
Hastalık sıçradı beyine gece on bir otuzda
Şaşırmıştık çocuklar ve ben sevdiğim duramıyor ayakta
Acile götüreceğim ama götüremiyoruz yığıldı koltukta
Aklımıza gelmiyor hiç götürmek için ambulansla
Çağırdık yüz on iki ile acil servisi doktorla buraya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta