Küçükken bir yerim acıyınca,
Gel öpeyim geçer, derlerdi.
Büyüdükçe yüreğim,
Yaralar içinde kaldı.
Hiç bir kimse,
Gel de yüreğinden öpeyim demedi.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Anamdan başkası yalan güzel yınede ?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta