Amara Ölmez Şiirleri - Şair Amara Ölmez

Abim iyiydi,
fazla iyiydi.
Kimseye kötülük etmedi,
kötülük gördü.

Saflığı suç saydılar,

Git ama dönme
Dönersen bana gelme
Gelirsen silmemem
Gidersen göremem

Kalbim yolda kalır

Ben düşerken sen ağladın,
Ben gülerken sen sustun.
Herkes kendini düşünürken,
Sen beni düşündün.

Bir “anne” kelimesine

Koridorda geziyorsun, yeni aşkınla
Ben de gülümsüyorum ne şanslı aslında
Kalbim eskisi gibi kırık ama havada
Baksana ikimiz de yalnız değiliz aslında

Sevgilim değişti,bende boş durmadım

Babam sessizdir, dıştan sert,
Bakışları biraz dert.
Ama kalbi çocuk gibi,
Yumuşacık,
Ben bilirim babam.

Milyonlarca yıldız varken gökyüzünde,
Bir sen parlardın gözümde.
Milyonlarca insan varken yeryüzünde,
Bir sen vardın kalbimde.

Gül müdür seni bana hatırlatan ,

Üç yıl oldu,
Adını kalbime ezberleyeli.
Kaç kez “bitti” dedik,
Ama her seferinde

Yeniden başladık aynı yerden.

Ne ışığın sönmesini,
Ne de yanmasını
Bekleyemedin; kalamadın.

Söz vermiştin oysa,
Beni hiç bırakmayacağına.

Senin Gözlerin Yemyeşil Bahar,
Bakanı Kendine Hep Hayran Yapar.
Benim Gözlerimse Kahverengi,Sade,
Ama Aşkım Yetmez mi Sana Ziyade.

Boyum Kısa Belki Dert Değil Bana,

Haykırsam duyar mı sesimi gökler,
Sevsem anlatabilir mi bunu sözler?
İçimde büyüyen bu sessiz yangını
Hangi kalp anlar, hangi zaman çözer?

Kalbimden taşanlar dudağımda küser,