Amara Ölmez Şiirleri - Şair Amara Ölmez

Ne öldürdün ne de güldürdün
Ne sevdin ne de sevindirdin
Bir sessizlik bıraktın içime
Ne geldin ne de tamamen gittin

Yarım kalan düşler gibiydin

Beni bilen
Beni ben sanır
Dışarda gördüğü
Sandığı kadardır

Yüzüm bir maske, sesim alışkanlık

Kimse elimi tutmadı;
bense kendimi.
Sadece durdum.

Bir nefes, sonra bir tane daha;
adı olmayan bir dirençle.

Sensin gönlümde saklı kalan
Sessizce dertlerimi duyan
Yanımda olmasan da bilirim
Her zaman beni anlayan

Gözlerimdeki hüznü görürsün

Ne ışığın sönmesini
Ne de yanmasını
Bekleyemedin bekleyemezdin

Söz vermiştin oysa

Kalktım yine bir sabah
Annemi öperek çıktım yola

Vardım Okula oturdum masaya
İşledim dersimi zaman dola dola
Sonra herşey bitti

Umut bazen küçük bir ışık gibi doğar,
En karanlık anlarda kalbi sarar.
Sessizce büyür insanın içinde,
Güç verir yarınlara, fark edilmeden gizlice.

Ne olursa olsun tükenmez aslında,

Senden başkasını sevemem sanmıştım
Kalbimde tek bir yere seni yazmıştım
Meğer zaman bile unuturuyormuş acıyı
Tıpkı seni unuttuğum gibi

Gereği bu olsa gerek

Güvendim sana, sustum.
Kalbimi verdim, yandım.
Bir sözünle kırıldım,
Ama yine dimdik kaldım.

Yüzün değişti bir anda,

Giderek zorlaşıyor
içimde bir şeyler susuyor
Yoruyor beni
kendime bile yetişememek

Geç fark ettim