Karanlıkta, içimdeki karanlığa kapandım.
İçimdeki kandırmaları da kaldıramadım.
Kaldıkça kaldım bu karanlıktaki matemimle.
Kılpayıyla kestim kararmış ışıklarımı.
Sonbahardan düşmüş cılız sesler işitiyorum.
İçimdeki sesin donmasıyla üşütüyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta