Hani uçurtmalar çakardık gökyüzüne!
Hani gülümsemeler fırlatırdık!
Hani sizin gök yüzünüz kapkaranlıktı!
Bizim gök yüzümüz masmavi..
Biz çocukken öğrendik gülümsemeyi...
Siz!Siz pisliğiniz de kaybolun amansız!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta