Ama duyulmaz…
Bir yalnızlığın, belirginsiz çıkmazında,
Anlamsız duygulara mahkûmum, üşüyor bedenim,
Nefesim kaskatı, yüreğim hüküm giymiş mutsuzluğa,
Ruhum soluyor her dakika eriyor.
Güneş doğmuyor, karanlığın gölgesi oldum,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta