İnsan ilk doğduğunda el üstünde taşınır...Elden ele dolaşır...
Yaşlandığında ise,ölemeyecekte, ele düşecek diye korkulur...
Annesi babası, olsun diye dua eder...
Aşırı yaşlanınca,evlatları ölsün diye dua eder...
Ama ilginçtir insanoğlu...Tüm hayatını evlatlarına mal biriktirmek için heba eder...Bunun için yorulur.. aldatır..yalan söyler...çalar..vurur..kırar..
Ama ALDANIR...
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta