Nasıl olur da engel olur insan, kendine rağmen, kendine...
Aslında mümkün değildir aşki tutmak içinde, olmalı belkide...
Nefes gibi,
Çıkar gider içinden, ulaşır havaya, karışır zamana...
Umarım ulaşır tutmaya çalıştığım nefesim, yükselir, bulur seni...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta