Soğuk bir kış günü unuttum seni
Gözlerinde hangi renk yanardı,şahane
Hangi çılgın kokun çarpardı duvarlara
Sesinin tınısını tasarlıyamıyorum şimdi
Sanki zamansız bir muamma içinde gömülüp gittin
Sanki mecalsiz bir hıçkırık gibi,
Birden şekilsiz kaldın gözlerimde…
Artık kimsesiz bir rüya gibi mahzundum
Kurtaran yoktu çaresizlikten beni merhametle
Cefakar bir lezzet içinde karanlıklara koştum
Hiç kimseyi tanıyamadım can pazarında
Sesim yoktu,delinmişti duvarlar,
Şimdi simsiyahtı tüm cevaplar..
Seni soğuk bir kış günü unuttum ben!
Göremesemde bakıyordum sana bomboş
Hala/da olsa yaşıyordum, Alzaimer/la
Ben yaşıyordum gene, nefesten ibaret kalsamda
Sen o gün öldün birtanem,benim kucağımda
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




candan kutlarım efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta