İstanbul eskisi güvercinler
Uyuyor sensizliğe
Çivit mavisi bir öğlen üstü
Sesin b/akıyor pencereden
Yetişircesine kaçan altı otuz vapuruna
Ah geceler ne kısadır dağ başlarında
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta