Altay Taşkın Şiirleri - Şair Altay Taşkın

Günler vardır yağmurlu güneşli
Yaşanır kimi sevinçli kimi kederli
Gün gelir gelir akıl başa
Hayatın paslanmış bölümleri zımparalanmaya
İşte o an
Acı duyulur derinden

ruhumda eksiklik var
nedeni sen
derin uykularım
parmakla sayılır oldu
nereden esiyordun
delice geceme

her empatide sen yoksun
kendimi terk edilmiş hissediyorum
anı defterim boş
dudaklarımla yarışıyor kılıçla kın
keskinliğini saklıyor dilimin
yüzsüz bakışlar

gözyaşlarım değmiş hayatın tenine
buruşmuş yeryüzü
bir ütüyüm zamanın gidişine
tüm sapaklarda kırmızı ışık
yeşil ışık geç yanıyor düşlerime
firar gecesinde soluksuzum

Donmuş kaskatı durmadan coşan gönüller
Kokmaz solmuş dalındaki kırmızı güller
Kapanan demir han kapılarına dönmüş
Beklenen sevgiler çekmeyen baca gibi

Düşmüş kırılmış sıcak ve parlayan kalpler

ruhum eşik tek kişilik eylemlerine
her penceremde adın buğudan belge
işitilmiyor topuk seslerin
suskun gece mi ne
vurmuyor yüreğime kopuk tellerin
demsiz mi kanın ne

bir göç başladı
kuşların kanatlarında
çırpınıştı
umutsuzluğa
oyun bitmişti
sabahın kollarında...

güneşin saçağından tutunmuş
altın kelepçeli haykırışları
bulutların ateşiyle dans
maviliğe çivi atlayışı
düşleri
özgürlük bayrağı

hüzne bakıyorum bu gece
gözlerimde yaş
yüreğimde ağrı
kelimeler dilimde
pişmemiş
gülücüklerim de

isimlerimizi nereden biliyorsun
künye de takılı değil kollarımızda
yirmi dört saat berabersin zamanla
kundak vakti de gelmiş gece yarısı da
körebe saklambaç kovalamaca
oynuyorsun oyunları tek başına