Alperen Ekiz Şiirleri - Şair Alperen Ekiz

şiir damar oldu akıyor
bazen insanlar şiir olmayı seçerler
sonsuzluk ırmağına akmak için sanırım
ağaçlar var oysa asır olmuş
öyle görünür öyle kalıcı olmaktansa
akan ırmağa katılmak saçmadır

karanlık geceleri sahiplenir gibiyim
bazen duruyorum dünya durmuş gibi
dalıyorum nereye olduğunu bilmeden
neyin var diye sorarsan bilmiyorum
yok oluyorum iki dakika iki saat anlamıyorum
artık şiir yazmıyorum

Bu şiiri her yazışımda sonuncu diyerek yalan söylüyorsun
Aynı hissettiğin yalanlar gibi
Çevrendekilerin gerçeklik hissi sana yetmiyor
Özlediğin şeyi biliyorsun ama isteyemiyorsun
Anlaşılmayı beklemek anlatmadan saçma
Gene şiirleri sadece dertleşmek için kullanıyorsun

Güneş gibi çevresinde olanlar var
etkiledikleri var
ama hiçbiri o değil
yalnız yanıyor ışıtmak için
ısıtmak için
bir yalnızlık düşmüş bu dünyadan payına

En karanlık geceden en aydınlık güne geçmek gibiydi seni görmek
Yeni bir yıldız doğmuştu sanki gökyüzünde
Güneş kadar parlak ay kadar güzel
Bu dizeler hangi rüzgarla geldi bilmiyorum
Bildiğim tek şey senin etrafındayken hayatın şiir gibi güzelleşmesi
Bazende matemli bir şiir gibi acıtması

Ölüm soğuk katı bir duvar gibi
Bana şu sıralar en çok o yakın
Düşüncelerimin süsü şimdi
Ruhuma artık zevk vermiyor dünya
Erken ölürüm belki
Daha fazla dayanamam bu dünyada