Alperen Ekiz Şiirleri - Şair Alperen Ekiz

karanlık geceleri sahiplenir gibiyim
bazen duruyorum dünya durmuş gibi
dalıyorum nereye olduğunu bilmeden
neyin var diye sorarsan bilmiyorum
yok oluyorum iki dakika iki saat anlamıyorum
artık şiir yazmıyorum

Güneş gibi çevresinde olanlar var
etkiledikleri var
ama hiçbiri o değil
yalnız yanıyor ışıtmak için
ısıtmak için
bir yalnızlık düşmüş bu dünyadan payına

En karanlık geceden en aydınlık güne geçmek gibiydi seni görmek
Yeni bir yıldız doğmuştu sanki gökyüzünde
Güneş kadar parlak ay kadar güzel
Bu dizeler hangi rüzgarla geldi bilmiyorum
Bildiğim tek şey senin etrafındayken hayatın şiir gibi güzelleşmesi
Bazende matemli bir şiir gibi acıtması

Ölüm soğuk katı bir duvar gibi
Bana şu sıralar en çok o yakın
Düşüncelerimin süsü şimdi
Ruhuma artık zevk vermiyor dünya
Erken ölürüm belki
Daha fazla dayanamam bu dünyada