Ben uzun Baykuş
Ne hilkat garibesi bir eçiş büçüşüm
Nede evrimsel yeni bir tür
Boynumu döndürmek yerine
Dönerim gövdemle aynı yöne
Ne kötü beslenmiş bir yoksulum
Bütün gece göğe koşumlandı gözlerim
Işıldayan parlak yıldızlardı sanırsınız
Onlar yıldız değil,göğü delen Baykuş gözleri
Ardında korkunç anlamları kaybedişlerin
Neler anlatır gecenin tarihinden
İçine hapsolunmuş bir dünyada
Ağacım
Ağacımın çatal dalı
Kırk nesil soy kütüğüm
Sol yanını boran vurmuş
Sürgünleri boy vermeden kurumuş
Dalını fırtınalar koparmış budağından
Bir baykuş ninnisi geceleri çalınırdı kulağıma:
'' Yuvasında döner durur kanadı pamuklum
Açlık ile civler bekler gagası sarılım
Kanadım altında ısınır ibiği allım
Teleğinde takat yok nasıl uçsun ?
Gözleri ufukta bekler durur yolumu
Bir Hacıyatmazım
Uyurken tüm gönül gözleri
Bakar dururum karanlıklara
Ateş böcekleri görürüm
Cırcır böceği sesleri duyarım
Yeni düşler kurarım
Gecenin ninnileri ağulu
''Uç puhu...uç puhu...''
Pencereye değil
Kon çatıya, bacaya
Kundaktaki bebeler kara gözlerinde
Hastalık,savaş ve ölüm görmesin
Ağacımın kovuğunda bir sanduka
Siyah beyaz fotoğraflar geçmişimden
Çocukluk özlemleri, gençlik heyecanları
Birde küçük bir pusula üzerinde
''İnsanları sev '' diyor
'Çıkar hayatından insancıkları''
Karanlıkta bir yontuyum
Taş kesildim gördüklerimden
Korkudan sesim kısıldı
Boğuk bir ''Huu huu'' çıktı ağzımdan
İç çekerek ağladım ölenlerin ardından...
Kan emici yarasalarda geceden besleniyor
Oysa onlar halinden memnun
Gece tüm kötülükleri kapatıyor
Benim içimde ise aydınlık günlerin özlemi dolaşıyor...
Gecenin baykuşları var
Ruhlarını karanlığa satmış
Saraylara hizmet ederler
Dişleri kanla kamaşmış
Kont Drakula dedikleri
Aslında leş yiyici bir akbaba...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!