Alper Kürük Şiirleri - Şair Alper Kürük

Sevgiyi itiraf zor, kolay nefreti kusmak,
Haklı olduğun yerde zor olanıdır susmak...

Dilin haykırmak ister, beyninse duvar olur,
Yüreğine kor düşer, için yanar, kavrulur.

Umutlarla donattığım gök
Dertlerle yitiklere karıştı
Ağlasam doldururum boşlukları
Yarı beline dek ıslak karanlıklarla.
Bir ağaç olmak isterdim
Karanlıktan aydınlığa boy atan,

Bağdaş kurmuş oturmuş
Postuna bir ihtiyar
Tesbihçi olsa gerek.
Önünde günlerden hep bir boy
Tanecikler var
Bir kısmını severek

Sen benim yerimde olsaydın
Ben senin,
Adım gibi biliyorum
Benden öpücük isterdin,
Al derdim ben de sana...
Ne olur sen de öyle deyiversen

Güzel sevmezsen gönül
Var git içimden,
Yufka sandığım kalbim
Gayrı taş olsun,
Dil sürülmez zehir
Bana aş olsun.

Uykulara emanet vücudum
Ruhum mevsim mevsim uzaklarda,
Şimdi uyku getiren geceler
Yalnızca kışın
Ruhum rüya rüya yazda,baharda...

Hayat bu kardeşim
Bozar bozar harcar
Birgün seni,bir gün beni...
İşte harcadı şimdi de
Reşat altını gibi merhum Reşat'ı...
Nesine gerek mezar taşı onun

Çoğum gitti kaldı azım
Böyle imiş benim yazım,
Kırılmaya görsün sazım
Her tel başka başka çalar…

Avı vurdum koşmaz tazım,

Ben Cumhuriyetin çocuğu
Cumhuriyet ne güzelmiş...
Atatürk'le büyüklerimiz elele vermiş
Ekimin 29 unda 1923 ün
Dünyaya duyurulmuş Cumhuriyet olduğu
Devletimizin ve ülkümüzün.

Bahçelerde çiçekler bak sana sesleniyor
Kendi dilinden ve de kendine has rengiyle...
Pembe,kırmızı,beyaz...her tonun âhengiyle...
Gül sana ömrünce gül sakın ağlama diyor...

Sevgilerle doluymuş kadehler gibi lâle