Perişan olmadan yüzüm solmadan,
Nefsin pençeleri beni sarmadan,
Ayağım takılıp'ta yuvarlanma'dan,
Yalnız bırakma bizi Allahım yetiş.
Aydınlık'tan karanlığa düşmeden,
Zenginlik'ten yoksulluğa inmek'ten,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta