Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Feryadım ateş, olmuş yanıyor
Duyan yok ki can, canım acıyor
Sende bakmasan, inan kanıyor
Merhemim ol dost, doktor olmuyor...
4 Ağustos 2008
Adnan Bilgiç
Dostun çok olsun , düşmanın hiç olmasın dost..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta