ALLAH sen idin
Allah senden beri
Sen senden uzak
ALLAH
Sen ve sana yakın
Sen ve seni sen yapan sen ona uzak
Allah kulda
Kul Allahtan beri
O iken bundan habersiz
Allah idi kul, kul kendisi kul bilirken
Halbuki kul Allah idi
Allah önce kul idi
Kuldan öte,kul için
Aslında bizzat kendisi idi
Bizzat kendisi ile Allahtı
Kul için Allah önce kul idi
Kul bizzat kendi olmadığından
Ey aşk senin olduğun yerde yazlar kışa döner
Gönüller o kışın en soğuğunda yanar , kavrulur
Okyanuslar ne fayda bu yangına
Okyanuslar edebe durur senin yangınında
Sen varsan bedende nefes zulüm olur ciğerlere
Her yerdesin görülmeyen
Aklım kayıtsız senle
Çaresiz biçare akıl
Akıl gönüle hüküm giymiş
Müebbet
Gönül mühebbet aşka
Aşkın umrunda mı?
Akıl bunun farkında
Aşka ve gönüle köle
Gönlüm sen ile coşkun
Adın kalbimi heyecan içinde bırakan
Adın ile diğer adların hepsi adsız
Coşku sen ile coşkuya hasret
Kaybolmak ister kayboluşlarda
Ağlamak ve gülmenin merkezinde ruhum
Aklım şaşkın divane bu hale
Ağlarım sen ağlar görürken beni
Güler aslında sana ağlayış gelir
Senin gülmelerindeki ağlamalarına
Uzaksın ben sana uzak
Yakınsın sen bana yakın
Uzakta olsa ruhum sana
Senin yakınlığınla ben sana yakınım
Bırakma ruhumu...
~Mahmut Tepret~
Kayıt Tarihi : 3.6.2024 01:54:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!