Bıktım şu dünyanın gam çilesinden.
Gerecem yayları rabbim dur diyor.
Elimden geleni yapıp ardıma
Dönüp gideceğim rabbim dur diyor
Köhne sokaklarda karanlık şaşmış.
Her köşesinden isyanlar taşmış
Kulla kulluk için eğilen başmış
Kesip atacağım Rabbim dur diyor
Menfaat uğruna şerefler bitti
İnsanlık onuru yok olup gitti
Nefisler ruhları ateşe yitti
Kanat açacağım Rabbim dur diyor
Kim için emanet ettin dünyayı
Kim idi yeşerten çölde yaylayı
Bir zerre vermeyen kurak tarlayı
Gözden dökeceğim Rabbim dur diyor
Vefasız kullara geçmez nazımız
Hile baza yetişmez güç hızımız
Başı eğiktir dul yetim kızımız
Bir ah çekeceğim Rabbim dur diyor
Ne ara değiştik çıktık yolundan
Hep kirli işlerin tuttuk kolundan
Bir rahmet sızmadı kulun solundan
Viran edeceğim Rabbim dur diyor
Ne kadar eğsekte günahkar başı
Helal dolmuyorken tabakta aşı
Bağrıma basıpta en keskin taşı
Lime edeceğim Rabbim dur diyor
Delikanlı toplan fani alemden
Gelde Vazgeç kara yazan kalemden
Ölmeden kurtulmaz keder elemden
Arza gireceğim Rabbim dur diyor
Kayıt Tarihi : 18.1.2026 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!