Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ebedi oluşun urbası kefen!
Kursa da boşluğa asma köprü, fen,
Allah derim, başka hiçbir şey demem!
Kayıt Tarihi : 19.08.2000 16:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Evvelim ve Ahirim
Allah der dilim. Hem kalbim.
Mekanın Âli olsun Üstad.
(duam makbuldur :) Tescilli )
Şairin ruhu şad olsun
Buna göre gören görür,görmeyen göze dua ederiz...
Ve dahi biz dahi ALLAH deriz.
BU her dinde böyle.
Saygılarımla.
TÜM YORUMLAR (20)