9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
El kapısında bekler olduk, medet umarak,
Yitirdik benliği, sahte ışıklara kanarak.
*
Lisanın şirazesi koptu, mânâ kayıp,
Sükût altın değil artık, cehalet değil ayıp.
*
Vitrinler süslenirken, virane kaldı gönül,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta