Yıllarca sıkıntı çekişim,
Ölümü çokça arzulayışım,
Henüz gençlik çağında,
İhtiyar adam oluşum,
Bir hiç uğruna!
Vuslat arsuzu ateşsiz yanmakmış,
Bu yangına yakmadan gel.
Unutmak, infaz etmekmiş,
Gönül töresiymiş, bilemedim güzel.
Meğer alacakları varmış,
Olacak belli ise durum aşikar,
Çırpınış niye? uğraş niye?
Beis koyacaksa yola kader,
Yol niye? yolcu niye?
Her gün yeniden doğar insan.
Birlikte yola çıktıkların yolu bitirecek,
Sen yolda kalacaksın.
Umutlarını yitirecek,
Sen zorda kalacaksın.
Sonra dilinde tek cümle,
Hayırlısı böyleymiş.
Hayat...
Kimine cenneti yaşatan, kimine cehennemi
Kimi yaşamaya doyamaz, kimi ölümü istemeye
Hayat...
Adaleti olmayan, oyunları bitmeyen
Kalu bela da seni sordular,
Tanımıyorum dedim.
Ne bilirdim son nefesimde,
Aklımda sen, öleceğimi...
Beklemekten, varolmaktan, ecel kapısında hiç olmaktan yoruldum.
Yarın için çalışıp bugünü yaşayamamaktan yoruldum.
Dost gibi görünen menfaatten başka düşüncesi olmayanlardan,
Kalem yazdıda dil gelemedi söze,
Kendinden geçtide lal oldu.
Layık değilken sana neden bu kaza,
Herşey mesnetsiz bir heva oldu.
Sırrı ekberdir anlamak için ısrar etme,
Çok düşünüp fikrini berbat etme,
Senden öncede uğraşıldı çok
Onlar gibi boğulup isyan etme.
Niyeydi vuslatı yoksa bu sevda,
Niyeydi bunca, elem, sıkıntı ve tasa,
Hani ötelerdeydi cehennem,
Öyleyse nedendi cehennemi aratan bu cefa?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!