Gecelerin sessizliğinin deme vurduğu bir
gecedeyim yine sokaklarım boş ellerim
sensiz yüreğimse sadece ama sadece seni
özlemeye aşina artık çıkartmıyorum
paltomu eskisi gibi ayaz gecelerde yanmıyor
yüreğim sakın seni özlemediğimi
sevmediğimi sanma sadece alıştı bedenim yokluğuna...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta