Alışkınım ben Şiiri - Hilal Avunyalı 2

Korkutmaz beni sırtımdan vurulmalar.
Alışkınım ben düşmelere
Alışkınım acı cekmelere
Alışkınım bu darbelere.
Bu kaçıncı kalleşçe vurulmalar.
Bu kaçıncı kan kaybetmekten ölmeler.
Bu kaçıncı ölmeden gömmeler.
Kaç kez düştüm Yusuf misali kör kuyulara.
İbrahim misali
Kaç kez atıldım ateşlere.

Şikayetim var hakim bey
Ne çok ceza yedim ben
Gözlerimin ışığı söndürüldü.
yüzümdeki gülümseme kayip
Bedenim ceset, duygularım hissiz,
yüreğim öldürüldü hakim bey
Hayallerim darma duman edildi.
Dünya başıma yıkıldı.
Sevgim karşılık bulmadı.
verdigim değerin üzerine basildi.
Söyle Hakim bey
Kaç kez iyi niyetin, sevginin kurbanı olur insan.
Can çekişmesi hangi dilde anlatilir.
Hangi dilde anlaşılır lisan.
Kestiler cezamı hiç acımadan.
Ama alışkınım ben.
Elbet bir gün kurtulurum hüzünlerimden
İşte o zaman yeniden doğarim küllerimden..
Hilal Avunyalı ✍️