Sen dalarken gecenin dibinde, hançeri arkasında saklı kollarda uykuya
Ben düşeceğim dallardan zamansız dökülen yapraklar gibi,
Gün ışırken pencerenin önünde gögüs gerdiğinde yeni bir güne
Yine sabahlamış olacağım kimbilir hangi kuytu köşede
Yüreği paslı insanlara, yalan dolu sevdalara alışık yüreğin,
Alışık gözlerin ihanet yatağı gözlere
Sıradan olacak senin için herşey, alışılmış ve basit
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Erişeceksin gerçeklere
Geçerken engebeli yan yollardan
Dikenler kanatırken bedeninin her noktasını
Özünle dolacak açılan boşlukların
Dökülmez bir yaprak
Solmaz bir çiçek olacaksın
Bütün fırtınalara karşı koyup
Sevginle görünmez olanları fark edecek
Hayatı anlayarak yaşayacaksın
O yollarda kaybolmazsan
Bambaşka biri olacaksın...tebrikler Aslı, sınırlara sığmaz duyguları basitçe güzel bir anlatım...
Sevgili Aslı kutluyorum.
Selam ve sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta