İnsan alışıyor zamanla her şeye.
Sevmeye de sevilmemeye de alışıyor.
Severken duygularını içine bastırmaya da alışıyor.
Gözlerine bakarak susmayı da öğreniyor.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Yüreğin var olsun:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta