Şu üç günlük dünyada her şeye alıştım da bir canımda ki şu yokluğuna alışamadım bazen kızıyorum kendime yada hayata bu mudur? sevmenin adamlığın mükafatı diye.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta