Denize bakıyoruz bir akşamüstü,
bezelye tanesi gibi herkes var.
Bir tanesi sen yoksun diye atlıyor denize,
diğeri seni bulamayınca çıkıyor.
Kadın saçlarını yukarıya doğru atıyor,
küçük bir çocuk başını sağa sola sallıyor,
Sana dair sözleri okumuştum bir keresinde.
Mesela diyordu;
“Gözlerimi alsam senden, ne kalır geriye?”
Kalır mıydı bir parça tebessüm,
çocuk sevinci…
Senin gücün yoktu bizi ayakta tutmaya
Bana gelince ayakta bile değildim
Toplumun bu konuyla ilgisi
Kelebeğin suda kanat çırpması gibi
Çabası takdire şayan
Lakin bir anlamı yok
Dümdüz bir yol,
çelişkiden uzak, kavşağı olmayan.
Başı ve sonu belli.
İnce bir çizgi, onun üzerinde düz iki çizgi,
sağında ve solunda gece kuşları,
üzerinde ayın cazibesi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!