Alican Yılmaz Şiirleri - Şair Alican Yılmaz

Bir kadın tüm tabuları yıkar,
Bin çiçek açar.
Bir el diğerini yıkar,
Başkası alkışlar.
Asıl savaş böyle başlar…

Ey koca dünya!
aradı, buldu insanoğlu
nem kapılacak bulutu da,
satılacak yıldızı da
bir aradığını bulamadı.

İtibarını zedeleyecek bir hikaye
Düzene aykırı
Ve anarşiye müsait
Rasyonalite uzaklaş der
Delilik ise üzerine git
İki huni sipariş ediyorum

Yeni boyanmış okul duvarı gibi güzelliğin,
Elimi duvara temas ettirmekten korkarken oldu her
şey
Aksilik işte,
Dokundum

Gencecik bir fidan gibi
Santim santim ölçülebilen gövdesiyle,
Kurumuş dal misali
Her an yanmaya hazır.
Çıtır ama çerez değil,
Kahve ama çekirdek değil…

Soyguncular, müzisyenler ve tehlike çanları
Hepsinin ayrı telden çaldığı o gece,
Şehrin ışıkları henüz sönmüş
Katil kendini emin ellere;
Kargaşa ise yerini sadeliğe bırakmıştı.
Mağdurların yarattığı tehlike

Gazozun kapağı açık mı kalmış
Ne bu hüzün
Saatin kaç olduğundan haberin yok
Eve geç kalmış çocuğum

Deprem
Sarsıntıyı içinde hissetti.
Akşamdan kalma kalabalıkların içine karıştı.
İlk ışıklarda gördü sandı,
kırmızı yandı.

Yıldız mı topladın sen yine?
Gökyüzü bu kadar karanlık…
İğne atsan yere düşmez;
içimde öyle bulut.
Nem kaptı, belli.
Pes…

Ah kalbim,
Son tura kaldık
Yazı geldi.