Baktım, cam kırılmış
Bir taş alıp atmam gerek
Anladım
Kaderim ölmek
Bir mahşer titrer yüreğimde
Sevgi intihar eder severse seni
Çünkü sen
Sevginin kanını
Son damlasına kadar içersin
Çünkü sen Leylâ'sın
Üzerinde yağmurun hiç dinmediği yerler
Deniz dibindeki çöller
Ordadır Leylâ'nın sarayı
İçinde periler, cinler...
Üzerine yağmurun hiç inmediği yerler
Sen benden benim için
Ben senden senin için uzaklaştık
Birbirimizi ne de çok sevmişiz Leylâ
Demek sevgimizin başına
Sen ve ben olmuşuz belâ
Yasak koydu gölgesine
Ardından gelmesin diye
Işık ve gölge döndü deliye
O aşıktı yalnızlığına
Sığındı karanlığının
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!