Ali Torun Şiirleri - Şair Ali Torun

Şiirden uzağa uzattım ellerimi
Kala kaldım kış ortasında yemini
Gelemedim gayrı tabanca temini
Rüzgar rüzgar uçup kalmışım ben

Rüzgarını estirdim şehirden şehire

Sana yazdığım şiirler;
Bana baya bir ilham;
Verdi sevgilim şiirlerin!
Her hecesi sen kara gözlüm

Seni ve senin gibi bir;

Her günün ardında her;
Günün sabahında akşam!
Üstünde hep ben sen sen?
Diye yatarım kara kız.

Biz bunca yıl beraber,

Her gece yattığım zaman.
Seni düşünüyorum hayalimde;
Bir karaçalılar gibi senin en,
Güzel olduğunu kardeşim gibi kızsın...

Ben ben seni gördüğüm zaman.

Gitme beni bırakıp bir yerlere gitme biryere;
Nolur gitme eğer gidersen kar yağar hüzün!
Her taraf bem beyaz olur sessizlik bir an boyu;
Anda üzerime çöker gitme kar yağar hüzün!

Bence sen gitmeyi unut buradan terk;

Boşver sevdiğim yağmuru yağışı bu,
En güzel günde yağmur değil kar yağsın,
Ne Yapacan yağmuru yaşı sen ne;
Düşünecen boş ver yağmuru kar yağsın?

Bugün en güzel günümüzde yağmur;

Memlekette konuşacak kimseyi bulamadım.
Hiç kimseyi göremedim hiç kimseyi tanımadım,
Düşünüp düşünüp durmuşum hiç kimse yoktrur.
Bulamamışım bulamayınca kendimle konuşmuşum,

Hiç kimsecikler bile yok dışarıda,

Sen sen gittin İzmirden İzmir.
Daha seni hatırlamadı artık,
İzmir konaktaki lambalar!
Hiç yanmadı artık kentimiz İzmir...

Artık İzmir'e gelsen bile.

Gözlerimi kapatır ben seninle bu izmirin en güzel;
Kentinde dolaşırım gülüm kent seni bana hatırlatıyor!
Denizde gezen gemileri gemi seslerini duyuyorum;
Bu kentte gemi sesleri bize gelkiyor kent seni bana hatırlatıytor?

Bizi izmirde kent hatırlayı verirken bu izmir;

Dolaşır dururum ben hüzün hüzün,
Kent kent gezi veririm kentte bu akşam,
Mutlu mesut içinde gezer gezer dururum!
Neşe gibi neşeli gibi ben kentte bu akşam;

Sevinçli sevinçli mutlu bir şekilde!