Ali Torun Şiirleri - Şair Ali Torun

Dün gece bir rüya gördüm?
Rüyamda ise seni gördüm hüzün!
Seni rüyamda gördüğüm zaman?
Artık sen sen mutlusun hüzünsün sen.

Hüzün ben ben bir tek seni?

Mevsimde görünmüyor ilkbahar hüzünü,
Gönlüm gelip geçmiyor neşem yerimde!
Hiç olmadı olmuyor hüzünüm gecelerim?
Bana hiç uyku vermiyor hüzün yazdım hüzün okudum.

Gecelerim hüzünlü geçmiyor gecelerim?

Gün bitti mevsim mevsim?
Bahar bahar içinde hüzün!
Hüzün oldu mevsim hüzün?
Gibi olunca huzurum kalmadı,

Artık yeter bana huzur filan?

Şair gönlümü kimse bilmez bu;
Hayat boyu şiir şiir dışım ürperiyor;
Aşkınla ne garip hallere düşüyorum?
Zaman zaman şiirlerimle içim ürperiyor!

Benim içim dışım ürperirken yüzünde;

Sevgi şefkatle yaklaştım ben sana,
Sarıldım sen bana sarıldın olduk iki aşık,
Mutluluk sevgi şefkat gibi sevdik ve bu;
Şiirlerle sevili verir gibi olduk iki aşık.

Her zaman alırdık elimize kağıt kalem,

Seni sevdim ben seni kendim gibi,
Aşkım gibi ettim sevgilim inci gibisin!
Bu en güzel sana yazdığım şair yürekli;
Şiirlerimle aşkla hüzünle sen inci gibisin,

Aşkım aşk çiçeğim ben seni iyiki,

Kentte bir yağmur başlıyor;
Sel sel fırtına yağmur yağmurken,
Kentte İstanbulda sen sen sokak!
Sokak çıkamadın sen İstanbul Gibisin.

İstanbul beyoğlu Beykoz'da ben;

Gayrı gelemem oralara artık yağmur yağacak,
Bir sel gibi akıp gidecek istanbul yağmur çamur;
Denize manzaraya bir hüzünle istanbula her!
Gün bakmaya gelsem ıslanırım istanbul yağmur çamur.

Gündüzler gibi değil geceler gibi bir,

Ben ben şairken sen sen;
Benden güzellik istermisin?
Aşk adamıyken sen sen,
Benim gibi istiyorum dermisin;

Şair olmuşken şiir yazmaya;

Nedir senin çektiğin bunca yıl bunca;
Sene gönlün derdini bitir izin ver şu gönlüne;
Dünya sana değil bırak başkasına yadigar!
Kalsın unut olan biteni izin ver şu gönlüne!

Canını sıkıpta kendini hayıra yorma.