boyum gözyaşlarımla ölçüşemez
sevdim yanıldım,aldandım
yürüyen düşer
beraber doğmadık ki
ikimiz ölelim
pusu kurdun kader
gerçekleri hiç bir toprak örtemez
faişe olmuşsa duygular
namus dersi vermeğe gerek yok
kanı bozulmuş
akıyordur çağlayan gibi
tam geçerken gözlerinden
kalemim kırıldı
yazmayacak sevdaya dair
canını acıtan canı yanandır
yüreğim paramparça
hiç mi suçun yok
keşke yürekli olabilseydin
intiharımın sebebi sen olursun
sevmenin bedeli idamlıktır
ilmeği boynuma kendim taktım
bedende can oldun
öldüğümü görme
yanlışlıkla yüreğin sızlar
biri vardı sevdiğim
sesini duymadığımda
uykuya veda ettiğim
bir nefesi için intihar ettiğim
yalanmış sonuç ölüm olsada
bedel ödendi nasıl olsa
ekmek bile sen kokarken
gittin...
beden istemedim ki
sadece yürek
katlettim yarınlarımı
kalbimde mezara senide götürüyorum
Yüreğimin dehlizinde
Acınacak ağrılarımı,
Bir kenara bırakarak
Gitmelere vuruldum
Akan kana değil de
Can yarasına tedavi yok,
yüreğimin yangını sönmez
acılardan arta kalan,yalnızlık
ayrılık içimde
sancılar...
bir türlü beni terketmez
yağmurun sesi dinmez ki
arkanı döndüğünde
yalnız olduğunu öğreneceksin
zaman geçmiş olacak
hayat ektiklerini biçtirir
canını acıtanların
canı yanar bir gün
yüreğe yazılanlar asla
ölmeden kefen giydim
insan değilsin dedin ya
insan olanlar utansın
can verirken saçının teline
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!