Ali Tırnaksız Şiirleri - Şair Ali Tırnaksız

Sigara sen beni bırakmadan ben seni bırakacağım
Yıllardır bana neler ettin
Çakmağı ateşe attım.
Her günüm dumansız, içmeyeceğim.
**
Seni derinlere çektim

Sen gurbet ellerde ben burada Sıra sıra dağlar perde arada Anasını bekler çocuklar burada Dön gel gülüm,seni özledim Bir gittin dönmedin ki köye Çocukların düştü perişan hale Yok mu artık bu derde bi çare? Döngel gülüm seni özledim Annenin ciğeri böyle olur mu? İki çocuk anasız kalır mı? Baba, annenin sevgisini verir mi? Döngel annem seni özledik Biz küçükken gurbete çekip gittin Ana kucağına bizi hasret ettin İki yavruyu bırakıp nasıl gittin? Döngel annem döngel seni özledik Her gün gözümüz yaşlı seni bekleriz Evdeki resmini sever koklarız Ne zaman geleceksin diye yolunu bekleriz Dön gel annem dön gel seni özledik

Bu gün bir simitçiye vardım, Ona derdimin ilacını sordum Ümit bu ya, bir simide bir lira verdim O, derdimi bilemedi. Gittim bir kelin başına Dedi, gardaş gelmişsin boşuna İlaç olsaydı sürerdim kendi başıma O da derdimi bilemedi. Düştüm bir manavın peşine Bela mısın, dedi başıma, Çekip gitsene kardeşim işine! O da derdimi bilemedi. Sordum, derdimi bir kasaba Kızdı yüksek çıkan hesaba Aldı bıçağı, davrandı masat’a O da derdimi bilemedi. Derdimi bir dervişe sordum Kuruyan çiçeği, açan gülü verdim: İyi olmaz dedi, senin derdin O da derdimi bilemedi Gittim bir güzele derdimi sordum Açtım örtüsünü yüzünü gördüm. Dedi, senden çoktur benim derdim O da derdimi bilemedi Gidip bir doktora çıktım Evirdi çevirdi her yanımı baktı Bulunmayan İlaç, diye yazdığı reçeteyi yırttı, O da derdimi bilemedi Kime vardıysam hepsi benden kaçtı, Hayatım, derdime çare aramakla geçti. En sonunda kara toprak bana kucak açtı, O da derdimi bildi, bilemedi…

Ey büyük atam,Kemal Paşa Hep Türk’ün kalbinde yaşa Cumhuriyeti kurdun geçtin başa 29 Ekim’de Ne mutlu atam sana Ne mutlu bu cumhuriyeti kurana Ne mutlu Türk’üm diyene Dünyaya bir haber saldın Yıkılmayan bir karar aldın Koca cumhuriyeti kurdun 29 Ekim’de Ne mutlu atam sana Ne mutlu bu cumhuriyeti kurana Ne mutlu Türk’üm diyene Düşman yurdumdan çıktı Anadolu’ya ay yıldızlı bayrağı dikti Bu cumhuriyeti bize emanet etti 29 Ekim’de Ne mutlu atam sana Ne mutlu bu cumhuriyeti kurana Ne mutlu Türk’üm diyene Anadolu artık oldu bize vatan Sahipsiz değil topraktaki kefensiz yatan Cumhuriyeti kurdu büyük atam 29 Ekim’de Ne mutlu atam sana Ne mutlu bu cumhuriyeti kurana Ne mutlu Türk’üm diyene

Yakma, yıkma bu cennet vatanı
Sakın incitme atamı
Sevindirme bize kurşun sıkanı
İyi düşün, dalgalansın bayrağımız

Kim kazandı, kimler yıkar?

Bugün bayramımız olacak;
Okulumuz çiçeklerle dolacak
Sevincimiz bizimle olacak
Bu gün bizim bayramımız

Şimdi uçurtmalar uçacak

İp attım armut dalına
Koştum, çıktım yoluna
Yapıştım o kızın koluna
İlle de bize bize gidelim.

İkimizi biri görür;

Doğduğu gibi olan
Benim kıymetimden bilen
Hak yolunda olan
Bir güzel arıyorum.

Güzel saçını tarayan

Biri bana ümit verdi
Sevmeden kalbimi kırdı
Beni yerden yere vurdu
Bir zalimin kızı.
*
Gözleri yıldıza benzer

Çok güzeldi, geriden bilinmez
Bir melekti, eşi bulunmaz
Çok severdim, günahı alınmaz
Anam benim, canım anam

Hep severdi, tepki vermez